De NOE Familie in en om het Meetjesland: tak Eeklo

B III a     Adrianus Noë

vijfde kind van Judocus Noë (B II a) en Anna Beelaert

° Lembeke 26-11-1685
x ± 1711 Ludovica Roets
xx Lovendegem 26-8-1735 Petronella Verbanck
xxx Zomergem 3-5-1751 Anne Marie Denaegel
† Lovendegem 11-1-1758
 

Adrianus werd in Lembeke op 26-11-1685 geboren. (Johan Sebastian Bach werd op 21 maart van datzelfde jaar geboren.) Na zijn huwelijk omstreeks 1711 met Ludovica Roets, filia Joannes vestigde hij zich in Lovendegem in de wijk Vellare.

We vermeldden reeds op verschillende plaatsen de schrikwekkende plunder- en strooptochten van de legerbenden op doortocht door onze streken. Ook Lovendegem bleef daar niet van gespaard. Einde van de 17de eeuw was nog meer dan 60 bunder ( 80 ha) landbouwland ongebruikt en verwilderd, terwijl iets minder aan de parochie overgedragen was omdat de landbouwers die het gebruikten hun pacht niet konden betalen (38).  Vooral de Brugse Vaart, gegraven tussen 1623-1625, was voor menig leger een strategische lijn.

Toen Adrianus naar Lovendegem kwam was de Spaanse Successie-oorlog practisch voorbij. Door de Vrede van Utrecht in 1713 kwamen de Zuidelijke Nederlanden in Oostenrijkse handen onder de leiding van Karel VI. En dat Oostenrijks bewind was voor onze streken zeker niet ongunstig.

Adriaen leefde in een periode dat filosoof en staatsman Benjamin Franklin de geheimen van de electriciteit trachtte te ontsluieren. In 1760 vond deze de donderroede uit. Het is de tijd dat Lavoisier het grote nut en de belangrijke functie van de zuurstof ontdekte. In de kunst komt de rococo-stroming tot uiting; een afkeer voor de rechte lijn: asymetrische, grillige en speelse vormen zijn toen het meest geliefd. De adel en de hogere burgerij verfransten: zij aanzagen het Vlaams als de taal van onderontwikkelden. Maar terzelfdertijd hebben mensen zoals Verlooy de Brusselaars gehekeld die het Vlaams misprezen.

Adriaen leefde midden in de zogenaamde "Eeuw van de Verlichting", voor de kultuur eerder een dode tijd, maar voor het gewone volk op het platteland, een rustige tijd met meer welzijn.

Maar Adriaen heeft van dat alles zeker niet veel kunnen genieten.

Ludovica schonk hem 9 kinderen en overleed in Lovendegem op 13-2-1735 op 48-jarige leeftijd. Zij liet 8 kinderen na waarvan haar broer Joos Roets en haar schoonzoon Livinus Engels voogden waren. Hun huisraad was schamel en hun bestaan zo armtierig dat Adriaen, die wettelijk verplicht was een staat van goed te doen opmaken, een aanvraag indiende bij de burgemeester en schepenen van de Baronnie Lovendegem, om hem van die plicht te ontslaan. Op 18 mei 1735 gingen de burgemeester en schepenen hiermee akkoord. De prijzer had de inboedel van het huisje, dat op cheyns (39) stond (dus het huisje was hun eigendom, maar de grond niet) geschat op 3-15-0 ponden, terwijl de onkosten, o.m. voor de begrafenis, nog 4-18-3 ponden bedroegen.

Adriaen bezat wel een huisje dat eveneens op cheyns stond, in de Bredestraat. Dat huisje heeft hij op 30-8-1735 dadelijk na het aangaan van zijn tweede huwelijk voor 14-10-0 ponden verkocht aan Jan De Pauw. (40)

Adriaen is dus zes maand na het overlijden van zijn eerste vrouw op 26 oogst 1735 in Lovendegem hertrouwd. Zijn uitverkorene was de 60-jarige Petronella Verbanck. De getuigen waren Adrianus' schoonzoon Livinus Engels en Livina Van Vooren. Petronella was in Lovendegem geboren op 27-4-1675 als dochter van Martinus en Petronella Goossens. Zij was reeds weduwe van Zeger Netesonne. Zij is in Lovendegem gestorven op tweede nieuwjaarsdag 1751.

Op 66-jarige leeftijd trouwde Adrianus nog een derde maal met de 28-jarige Anna Maria Denaegel (of Den Haegel); deze keer in Zomergem op 3-5-1751. Zij was in Vinkt geboren op 22-11-1722 als dochter van Petrus en Jacoba Van Lovendegem.

Zijn jongste zoon was 21 jaar oud toen Adrianus warempel opnieuw vader werd. Veertien dagen na de geboorte van zijn twaalfde kind overleed hij in Lovendegem op 11-1-1758. Hij was 71 jaar oud!

Adrianus heeft het in zijn leven verre van gemakkelijk gehad! Hij startte als kleine boer in een periode die voor de landbouw zeer slecht was. Niet zonder reden was er heel wat verwaarloosde landbouwgrond en sociale voorzieningen bestonden niet. Zulke boeren namen er dan het spinnen en weven bij als een nevenaktiviteit. Ook de vrouw en kinderen konden zo beter helpen om een stuiver bij te verdienen. Geleidelijk aan zullen zijn afstammelingen van dat spinnen en weven hun hoofdberoep maken: recht vooruit naar de 19de eeuw, de eeuw waarin dat arbeidsintensief werk door de opkomende industrie naar de armoede zal leiden.

In 1759 hertrouwde Anna Maria met Martinus Standaert, die in Lovendegem op 19-2-1781 overleed. Anna Maria zelf keerde naar de Heer terug op 23-11-1783, daags na haar 61ste verjaardag, eveneens in Lovendegem.

Uit zijn eerste huwelijk had Adrianus 9 kinderen, waarvan er nog 8 in leven waren bij de dood van hun moeder: