Frauenreuth

Erste urkundliche Erwähnung:

ungefähr 1135, aber noch vor dem 15. Juni 1135
In nomine sancte et individue Trinitatis. Heinricus Dei gratia Ratisbonensis episcopus. Si pauperum Christi arduam humilitatem et divitem paupertatem temporali providentia fovemus atque communimus, id nobis eterne remunerationis supereffluentem fructum fenerari non dubitamus. Proinde notum facimus omnibus Christi fidelibus, presentibus atque futuris, qualiter marchio Diebaldus in episcopatu nostro, in proprio fundo suo, in loco, qui Waltsassen dicitur, pro remedio anime sue et uxoris, liberorum ac parentum suorum cellam monachorum de ordine cisterciensium fundavit eique de prediis et facultatibus suis juxta inspirationem divinam contulit et omnia simul beato Petro et ecclesie Ratisbonensi, nichil dominii, nichil potestatis, nichil juris sibi aut suis retinens, libera, plenaria atque legitima donatione contradidit, ipsum videlicet locum, in quo cella constructa est, villam brunne, vro(u)wenruth, sloppan cum campis, pratis, pascuis, silvis, aquarumque decursibus, molendinis, picationibus, exitibus et reditibus, viis et inviis, cultis et incultis, quesitis et inquirendis, cum omni utilitate et potestate, ea scilicet ratione, ut nec ipse marchio nec quisquam heredum aut successorum ipsius advocatie vel alicuius iuris potestatem in ipso loco vel in omnibus pertinentiis eius habeant. Post hanc traditionem rogatu abbatis et fratrum, quia hoc celle commoditas et utilitas poscebat, cum assensu cleri nostri vro(u)wenruth cum jure suo marchioni reddidimus et quinque alias villas celle conterminas, Berhtoldisruth duas villas, Netsdal, Paphenruth duas villas, cum toto jure et appendiciis suis solemni atque legitimo concambio recepimus. Huius rei testes sunt: dominus Gerardus cardinalis, Engilfridus abbas sancti Emmerammi, Gotescalus abbas de Weltenburg, Hagano prepositus, Engilbertus decanus, Heinricus archidiaconus, Ro(u)dpertus archidiaconus, Altmannus capellanus, Heinricus capellanus, Gebehardus comes de Sulzbach, Otto comes palatinus et Otto filius eius, Otto prefectus urbis et Heinricus filius eius, Fridericus advocatus, Gebehardus de Steine, O(u)dalricus de Sco(v)enburg, O(u)dalricus de Steine et Cho(u)nradus frater eius, Bertoldus de Suarzinburg, Berhtoldus de Scamhobet et Riwin frater eius, Erkenbertus de Altindorf, ministeriales episcopi, O(u)dalricus vicedominus et Sigehardus frater eius, Cho(u)nradus, Co(u)no, ministeriales marchionis Reginbodo, Riwin, Gotefridus, Adalbertus, Odo et alii multi. Et ut hec traditio et cambitio certior ac firmior perpetuis maneat temporibus, hanc eius cartam sigilli nostri impressione munimus. Et ne quis in perpetuum predicto loco violentiam vel fraudem quamlibet in aliquo facere presumat, ex parte dei patris omnipotentis et filii et spiritus sancti et ex auctoritate apostolorum Petri et Pauli sub anathemate perpetuo interdicimus.

Anlaß:

Bischof Heinrich I. von Regensburg (Regierungszeit 1132 - 1155) beurkundet die Gründung des Klosters Waldsassen durch den Markgrafen Diepold (III. von Vohburg, + 8.4.1146) und den ersten Erwerb des Klosters. Diese Urkunde ist nicht datiert, fällt aber nach der Gründung des Kosters 1133 und vor den 15. Juni 1135.

Letzte Änderung: 2001-11-02